چرا ۶ ایمپلنت؟ مزایا در مقایسه با All-on-4.
چرا All-on-6 متفاوت است؟
All-on-6 یک سیستم درمانی است که با استفاده از 6 ایمپلنت در هر فک، از پروتز ثابت پشتیبانی می کند. از آنجایی که نقاط پشتیبانی بیشتری نسبت به All-on-4 ایجاد می کند، می تواند بار جویدن را به طور یکنواخت به ویژه در ناحیه پشت توزیع کند. ممکن است از نظر پایداری طولانی مدت در بیمارانی که ساختار استخوانی کافی دارند، مزیتی ایجاد کند.
برای چه کسانی مناسب است؟
این روش برای بیماران بیدندان، کسانی که دندانهای موجودشان قابل حفظ نیست و کسانی که زیرساخت جویدن قویتری میخواهند مناسب است. اگر تراکم استخوان کافی باشد، 6 ایمپلنت می تواند دوام پروتز را افزایش دهد. اینکه کدام سیستم دقیق تر خواهد بود نه تنها با تعداد ایمپلنت ها بلکه بر اساس آناتومی فک نیز تعیین می شود.
مقایسه با All-on-4
در حالی که All-on-4 راه حل اقتصادی تری را با ایمپلنت های کمتر ارائه می دهد، All-on-6 می تواند توزیع بار را به لطف دو ایمپلنت اضافی بهبود بخشد. با این حال، ایمپلنت بیشتر همیشه به معنای بهتر نیست. برنامه ریزی جراح، حجم استخوان و طراحی پروتز در نهایت تعیین کننده است.
فرایند درمان
در مرحله اول معاینه و توموگرافی انجام می شود. در صورت لزوم، کشیدن دندان کامل می شود، سپس ایمپلنت گذاشته می شود و یک پروتز ثابت موقت ساخته می شود. پس از تکمیل ادغام استخوان و ایمپلنت، یک پروتز دائمی تهیه می شود. در این فرآیند، آموزش منظم کنترل و بهداشت بسیار مهم است.
برنامهٔ درمان و برآورد چگونه تنظیم میشود
اینکه مورد شما به چهار ایمپلنت نیاز دارد یا شش، اینکه پیوند استخوان لازم میشود یا نه، و اینکه کدام مادهٔ پروتز با اکلوژن شما سازگار است — پاسخ همهٔ اینها تنها از تصویربرداری سهبعدی برمیآید. به همین سبب مبلغی یکسان بهصورت آنلاین اعلام نمیکنیم. پس از معاینه و تصویربرداری، برنامهٔ اختصاصی خود و یک برآورد کتبی روشن را دریافت میکنید. برای مواد و کار انجامشده گارانتی مادامالعمر میدهیم — گارانتی خودِ کلینیک، بدون تاریخ انقضا.
استفاده طولانی مدت
ممکن است برای موفقیت آمیز All-on-6 اقدامات پیشگیرانه مانند تمیز کردن منظم، بررسی و صفحه شبانه لازم باشد. با یک درمان خوب برنامه ریزی شده، می توان لبخندی پایدار، زیبا و راحت را برای سالیان متمادی حفظ کرد.
دو ایمپلنت بیشتر واقعاً چه چیزی را تغییر میدهد
ایمپلنتهایی که یک پروتز ثابت را نگه میدارند، بار جویدن را میان خود تقسیم میکنند. با هر نقطهٔ تکیهٔ اضافی، نیرویی که به هر ایمپلنت میرسد کمتر میشود و توزیع در طول قوس یکنواختتر.
اما سود اصلی در عقب است. با چهار ایمپلنت، تکیهگاه عقبی از دو ایمپلنت زاویهدار میآید و آخرین بخش پروتز فراتر از آن امتداد مییابد. با شش ایمپلنت این تکیهگاه عقبتر میرود، بخش معلق کوتاهتر میشود و همراه با آن اهرمی که هنگام جویدن با دندانهای عقب پدید میآید نیز کم میشود.
سود دوم پشتوانه است. در سیستمی با چهار ایمپلنت، از دست رفتن یکی مستقیماً کل ساختار را درگیر میکند. با شش، تکیهگاه باقیمانده معمولاً برای نگهداشتن پروتز کافی است تا وضعیت رسیدگی شود. بهای آن: نواحی جراحی بیشتر، نیاز استخوانی بالاتر و معمولاً مداخلهای طولانیتر.
چه زمانی شش ایمپلنت انتخاب بهتری است
به سود شش: حجم استخوان کافی در سراسر قوس، عضلات جونده قوی یا سابقهٔ دندانقروچه، و بیش از همه وجود پروتز ثابت در فک مقابل. دو قوس ثابت که به هم میرسند نیرویی بهمراتب بیشتر از پروتز ثابت در برابر پروتز متحرک ایجاد میکنند، چون هیچکدام از دو طرف ضربه را نمیگیرد.
به سود چهار: استخوان کم در نواحی عقب، قصد پرهیز از پیوند استخوان و تمایل به کوتاهکردن زمان جراحی.
شمار ایمپلنت بهتنهایی هرگز تعیینکننده نیست. حجم و کیفیت استخوان، وضعیت فک مقابل، عادتهای جویدن و انتظار شما با هم سنجیده میشوند. فکی که تنها پس از پیوند گسترده شش ایمپلنت را میپذیرد، از پافشاری بر شش سودی نمیبرد. راهحلها در صفحهٔ ایمپلنت دندان شرح داده شده است.
جنس پروتز و بهداشت روزانه
آنچه روی ایمپلنتها قرار میگیرد تصمیمی جداگانه است. آکریل روی اسکلت فلزی سبکتر است و اصلاح آن آسانتر. پروتز زیرکونیا سختتر است، سطحش را در گذر زمان بهتر نگه میدارد و تقریباً رنگ نمیگیرد، اما چون خم نمیشود نیروی بیشتری به ایمپلنتها منتقل میکند.
این موازنه مستقیماً به پرسش پیشین گره میخورد: در بیماری با اکلوژن قوی، شش ایمپلنت زیر مادهٔ سخت اغلب مجموعهای هماهنگتر از چهار ایمپلنت زیر همان ماده میسازد. تکیهگاه باید در اندازهٔ چیزی باشد که رویش قرار میگیرد.
بهداشت همان قاعدهٔ هر پروتز ثابت را دنبال میکند: هر روز زیر بدنهٔ پروتز، در لبهٔ لثه. واترجت یا مسواک بیندندانی باریک آنجا کاری میکند که نخ دندان از عهدهٔ آن برنمیآید. شش ایمپلنت یعنی محل اتصال بیشتر برای تمیزکردن، نه کمتر. تغییرات پیرامون ایمپلنت در آغاز بیسروصدا پیش میروند — دقیقاً به همین سبب در ویزیتها فعالانه دنبالشان میگردیم.
